Sonsuzluğun içinde yuvarlanıp gidiyorum ya da öyle hissediyorum. Belki hiç bir zaman olamayacağım kadar yorgun belki de tam tersi hiç bir zaman olamayacağım kadar güçlü…İki yol var önümde; ayağımı biraz kaçırırsam dengemi kaybedip mutsuzluğa sürüklenmektense yavaş gidip, takılmadan bu yolu bitireceğim. Her ne kadar önüme büyük, küçük taşlar, bulunduğu yere kök salmış dikenli otlar, zehrini yola akıtmış çirkinlikler olsa da…
Etrafım gülen ,sevgi dolu bakışları olan insanlarla dolu olduğu için bu şehirden kaçmak istiyorum. Yanlış duymadınız, evet sırf bu yüzden… O bakışları o gülen yüzleri gördükçe korkuyorum. Beni benden edecekler diye. O sahte bakışların, gülümsemelerin arkasındakileri görmek istemiyorum. Maskeler, bizi yaralayan hep bu maskelerdir . Öyle bir yaralar ki yaşanmışlıklarınızı, tüm benliğinizi sizden alır. Oysa ben yaşamayı seviyorum. Mücadeleyi seviyorum. İnanmasanız da hep var olan umutlarımı, hayallerimi seviyorum.
Çünkü ben, beni ben yapan kötüleri bile seviyorum.
Aynur SEÇKİN 🎤🎬🎥